Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

ποίημα

------------------------------------------------------
Παλεύω με τα θηρία τώρα
μόνος σε μια γωνιά του κόσμου
που δεν ήξερα πως υπάρχει.
Ο,τι και να διάβαζα γι αυτήν
δεν ήξερα πως είναι
κι όμως βρέθηκα εκεί
γιατί τίποτα δεν θα μείνει ανεξερεύνητο.
Και τώρα ρουφάω το αίμα απ'τις πληγές
μα δεν το φτύνω.
---------------------------------------------------

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

"Σταμάτησε ένας ποδηλάτης μια εξέγερση;"

Η απόπειρα δολοφονίας του Παλμίρο Τολιάττι

 

Ο Παλμίρο Τολιάττι μεταφέρεται εσπευσμένα στο Πολικλίνικο της Ρώμης
Ταραχές στη Γένοβα, μετά την απόπειρα
Στις 14 Ιούλη 1948 ένας ακροδεξιός πυροβόλησε και πέτυχε με τρεις σφαίρες το  Γραμματέα του PCI (Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα) Παλμίρο Τολιάττι τραυματίζοντάς τον σοβαρά. Ο Τολιάττι έβγαινε εκείνο το πρωΐ από το Μοντετσιτόριο (η ιταλική Βουλή) για διάλειμμα και πήγαινε με τη γυναίκα του να πιει στα γρήγορα έναν καφέ σε παρακείμενο καφενείο, χωρίς συνοδεία σωματοφύλακα ή μελών του κόμματος να τον προστατεύουν. Με το άκουσμα της είδησης εκατοντάδες χιλιάδες λαού αυθόρμητα κατέβηκαν στους δρόμους, οι εργάτες κατέλαβαν τα εργοστάσια και η CGIL (Γενική Συνομοσπονδία Ιταλών Εργατών) κήρυξε τη γενική επ' αόριστον απεργία. Η δουλειά σταμάτησε παντού. Διακόσιες χιλιάδες (!) πολίτες της Ρώμης συγκεντρώθηκαν έξω από το νοσοκομείο που νοσηλευόταν ο ηγέτης του ΙΚΚ για συμπαράσταση στην εγχείρησή του. Σε πολλές πόλεις της Ιταλίας καταλήφτηκαν τα αστυνομικά τμήματα και αφοπλίστηκαν οι καραμπινιέροι, στήθηκαν οδοφράγματα σε δρόμους και σε σιδηροδρομικές γραμμές και ξεκίνησαν μεγάλες ταραχές, παρά τις εκκλήσεις στελεχών του ΙΚΚ (Λουίτζι Λόνγκο, Πιέτρο Σέκκια κλπ) για αυτοσυγκράτηση. Η κατάσταση έγινε αμέσως εκρηκτική και ήδη υπήρχαν είκοσι νεκροί (9 αστυνομικοί) και πάνω από εξακόσιοι τραυματίες. Πολλοί πρώην παρτιζάνοι εμφανίστηκαν οπλισμένοι στις πλατείες ανταποδίδοντας τους πυροβολισμούς της αστυνομίας. Ήταν η μεγαλύτερη πολιτική απεργία της ιστορίας της Ιταλίας, σε ένα μεγάλο βαθμό αυθόρμητη μάλιστα.

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Δυο χρόνια "Giati-baba"

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ "Γιατί-μπαμπά;"+Ευρετήριο

-Μισό λεπτό, μισό λεπτό, να το φωτογραφίσω για τη συνθηματολογία μου (Σκίτσο-αφιέρωση του Κωστάκη για τα δυο χρόνια "Γιατί-Μπαμπά")
 

Δεύτερα γενέθλια σήμερα, και πλέον το μπλογκ περπατά κανονικά. Αναπτύσσεται γρήγορα, όπως ένα παιδί δυο χρονών. Πράγματι, από τις 6.400 αναγνώσεις άρθρων του πρώτου χρόνου πέρασε στις 24.700 του δεύτερου. Βέβαια, τη μερίδα του λέοντος κατέχει το άρθρο για το ουζερί "Τηνιακό" που αναδημοσιεύτηκε και σε πέντε-έξι ιστοσελίδες (χωρίς να με ρωτήσει κανείς, όμως τουλάχιστον βάζανε την πηγή και έτσι το μπλογκ έγινε γνωστότερο). Το συγκεκριμένο άρθρο θεωρήθηκε πολύ αξιόλογο και από τους φίλους μου. Και συνεχίζει να διαβάζεται ανελλειπώς.

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Ο ύπνος του δικαίου

Ο ύπνος του δικαίου

διήγημα

(Μέρος Ι "Η ανακάλυψη")
(Μέρος ΙΙ "Ο χρόνος που (δεν) τρέχει")

Λένε ότι ο βαρύς ύπνος ταιριάζει σε όσους έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους. Όμως σε κάποια φρικιαστικά εγκλήματα, ο φονιάς πηγαίνει μετά στο κρεβάτι του και κοιμάται. Πως εξηγείται διάολε; Είναι δυνατόν να σκοτώνεις άνθρωπο και μετά να μην τρέχει τίποτα; Ενίοτε, είναι. Εξαιρώντας τις περιπτώσεις σχιζοφρένειας, ο φόνος ανακουφίζει αυτόν που ταλαιπωρείται φριχτά από έναν άλλον άνθρωπο, το θύμα του. "Εγώ τώρα είμαι εντάξει", αναφέρουν ψύχραιμοι στην απολογία τους στο δικαστήριο, "καταλαβαίνω ότι παράβηκα το νόμο, τιμωρήστε με, δεν με νοιάζει". Και λένε αλήθεια, γιατί η τιμωρία που θα τους επιβληθεί είναι στο μυαλό τους η ολοκλήρωση της πράξης τους, ανακουφιστική κι αυτή, διότι παρακάμπτεται η απολογία στον ίδιο τους τον εαυτό. Αναλαμβάνει άλλος την ευθύνη να τους τιμωρήσει. Ορισμένοι δε το τραβάνε στα άκρα: ζητούν επιτακτικά και τη δική τους θανάτωση. Έτσι το τελειοποιούν το έγκλημα. Γλιτώνουν τις τύψεις. Αποφεύγουν, με άλλα λόγια, να την κατάσταση από την οποία δεν μπορούν πια να φύγουν και να γυρίσουν πίσω.

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

H Λουντμίλα Παβλισένκο πάει στην Αμερική

H Λουντμίλα Παβλισένκο, η "Πρώτη Κυρία" του Μετώπου.

Η Παβλισένκο ανάμεσα σε θαυμαστές της

Η Λουντμίλα Παβλισένκο ήταν η φονικότερη ελεύθερη σκοπεύτρια του Ερυθρού Στρατού κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκτέλεσε 309 Γερμανούς, εκ των οποίων οι 100 ήταν αξιωματικοί και οι 36 ήταν ελεύθεροι σκοπευτές, δηλαδή κέρδισε και τριανταέξι μονομαχίες, γεγονός που την καθιστά την σημαντικότερη πολεμίστρια του πολέμου παγκοσμίως. Λόγω του αυστηρού σοβιετικού συστήματος καταγραφής τέτοιων επιτυχιών, που απαιτεί επιβεβαίωση και από τρίτο παρατηρητή (ένας ο σκοπευτής, δεύτερος ο βοηθός), εκτιμάται ότι τελικά η Παβλισένκο σκότωσε πάνω από 500 αντιπάλους, πρακτικά ένα ολόκληρο τάγμα, και γι αυτό-εκτός των άλλων-έλαβε και το ανώτατο παράσημο: της ηρωΐδας της Σοβιετικής Ένωσης. Προήχθη σε ταγματαρχίνα, αν και μετά τον πόλεμο συνέχισε τις σπουδές της στην Ιστορία στο πανεπιστήμιο του Κιέβου.

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

"Συνθηματολογία VI"

Συνθηματολογία VI

Επιστήμη παρατήρησης και αποτύπωσης

Φώτο 7. Σοβιετικός στρατιώτης γράφει το όνομά του στους τοίχους του Ράιχσταγκ

Η Συνθηματολογία VI έχει θέμα μια ιδιαίτερη (και μαζική) συνθηματογράφηση, αυτή στους τοίχους του Ράιχσταγκ, τον Μάη του 1945. Τα συνθήματα αυτά είναι ίσως και τα παλιότερα συνθήματα με μπογιά, κάρβουνα, χαρακιές από μαχαίρια, που διατηρούνται μέχρι σήμερα, έστω και εν μέρει. Το κτήριο στο οποίο γράφτηκαν είχε αποκτήσει ιδιαίτερο συμβολισμό κατά τη διάρκεια της μάχης του Βερολίνου. Ήταν η καρδιά του θηρίου, άσχετα αν δεν χρησιμοποιούνταν από το 1933 μετά την γνωστή  πυρκαγιά-προβοκάτσια της Γκεσταπό. Αποτελούσε επίσης κατά κάποιο τρόπο το τρόπαιο του λαού που έχυσε το περισσότερο αίμα και γνώρισε τις μεγαλύτερες καταστροφές κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η κατάληψή του σήμαινε βασικά το τέλος της φρίκης του  μεγαλύτερου πολέμου που γνώρισε η ανθρωπότητα, το οποίο έπρεπε και αυτό να μείνει στην ιστορία, σαν λύτρωση και σαν υπόσχεση για το μέλλον, με έναν συμβολισμό αξέχαστο. Για τον λόγο αυτό ο Ερυθρός Στρατός, σύμφωνα με τις διαταγές που έλαβε από την ηγεσία του κομμουνιστικού κόμματος, αποφάσισε να το καταλάβει με έφοδο και όχι να ζητήσει παράδοση ή να το ισοπεδώσει. Και, πράγματι, ο συμβολισμός δεν μπορούσε να είναι άλλος από την ύψωση της κόκκινης σημαίας με το σφυροδρέπανο, στο σημαντικότερο κτήριο της Γερμανίας στο Βερολίνο, την πόλη-κέντρο της Ευρώπης, δηλαδή ο συμβολισμός του θριάμβου του σοσιαλισμού πάνω στο φασισμό-ιμπεριαλισμό, την αυγή της νέας εποχής που αρχίζει πάνω στα χαλάσματα της παλιάς. Τα νοήματα αυτά αποτυπώθηκαν στη διάσημη φωτογραφία που τράβηξε ο σοβιετικός (και εβραίος στην καταγωγή-μια ειρωνεία για το ναζισμό) φωτογράφος Γεβγιένυ Χαλντέι, και αποτελεί μια από τις μια από τις πιο αναγνωρίσιμες του κόσμου.

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Ένα αθώο παιδικό τραγούδι

Στου Μανώλη την ταβέρνα...



Στου Mανώλη την ταβέρνα
έπεσε µια ντουφεκιά
και ανοίξαν τα βαρέλια
και χυθήκαν τα κρασιά
E ρε, τζουµ 31
E ρε, τζουµ 32
E ρε, τζουµ 33 και µισό

Kι η Mανώλαινα φωνάζει
Πωπωπώ, τι συµφορά
που ανοίξαν τα βαρέλια
και χυθήκαν τα κρασιά
E ρε, τζουµ 31
E ρε, τζουµ 32
E ρε, τζουµ 33 και µισό

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Ο χρόνος που (δεν) τρέχει

Ο χρόνος που (δεν) τρέχει

διήγημα


(συνέχεια από το προηγούμενο)

Ο καφετζής καθάρισε τον πάγκο από τα ψίχουλα και τα νερά, άνοιξε το ταμείο, έβγαλε και μέτρησε τα χαρτονομίσματα, κοίταξε για λίγο στο πουθενά και τα έχωσε γρήγορα στην τσέπη του. Κατευθύνθηκε στον ηλεκτρικό πίνακα του μαγαζιού και άρχισε να κατεβάζει μια μια τις ασφάλειες των φώτων. Οι λάμπες σβήσανε, και το μαγαζί δεχόμενο πια μόνο το φως του εξωτερικού στύλου της ΔΕΗ πήρε ξάφνου όλες τις αποχρώσεις του γκρί μέχρι το μαύρο. Έριξε μια τελευταία ματιά γύρω του. Καμία εκκρεμότητα, όλα εντάξει.

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Η ανακάλυψη

Η ανακάλυψη

διήγημα


Σ'ένα σπίτι πέτρινο με στρογγυλές καμάρες, ξύλινο οντά και δυόσμο στο πιθάρι έμεινε καρφωμένο το βλέμμα του περιηγητή, περιηγητής τρόπος του λέγειν, στην πραγματικότητα δεν γυροδιάβαινε, τον περισσότερο χρόνο του τον περνούσε στα γράμματα, στους αριθμούς και στα σχέδια, στην πόλη, αλλά να που για κάποιο λόγο βρέθηκε εκεί και τώρα, και τώρα τα μάτια του ανοίγουν όσο μπορούν για να χορτάσουν ήλιο και να δουν, σαν το διάφραγμα της φωτογραφικής μηχανής. Με αυτά κοιτάζει και το σημαδάκι στο χάρτη που είχε τυπώσει, διαβάζει και την περιγραφή για να σιγουρευτεί, ναι αυτό είναι.

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Υπήρχε ο συνταγματάρχης Κουρτς του "Αποκάλυψη Τώρα";

Ο "Μυστικός Πόλεμος" στο Λάος την περίοδο του πολέμου του Βιετναμ

Το Μονοπάτι "Χο Τσι Μινχ", οι βομβαρδισμοί, οι πράκτορες, οι Χμονγκ και τρεις κινηματογραφικές ταινίες

Αποκάλυψη Τώρα: Ο "στρατός" του συνταγματάρχη
Ουώλτερ Κουρτς, μια σχεδόν πραγματική ιστορία.
Για τον βιετναμέζο αντάρτη ο πόλεμος δεν ήταν μόνο οι ενέδρες που έστηνε στη ζούγκλα και οι επιθέσεις στα στρατόπεδα του νοτιοβιετναμέζικου και αμερικάνικου στρατού. Ήταν οι ατελείωτες ώρες συγκομιδής του ρυζιού, οι πολιτικοιδεολογικές συζητήσεις μεταξύ τους αλλά και με τους χωρικούς, τον λαό του Βιετνάμ, αλλά και ο ανεφοδιασμός σε όπλα και υλικά του μετώπου. Ειδικά το τελευταίο, αποτέλεσε μια εποποιία του αγώνα των βιετκόνγκ. Γιατί η τροφοδοσία αυτών που μάχονταν υπό πολύ σκληρές συνθήκες έναν ανώτερο τεχνολογικά αντίπαλο έπρεπε πάση θυσία να εξασφαλιστεί, για να πιάσουν τόπο οι ιδέες.